Ook de internationale context vormt een leidraad in het werk van BTC: de millenniumdoelstellingen van de Verenigde Naties en de Verklaring van Parijs over de harmonisering en de afstemming van de hulp zijn belangrijke toetsstenen.

Doelstelling van de Belgische ontwikkelingssamenwerking

De Belgische ontwikkelingssamenwerking is gericht op duurzame menselijke ontwikkeling. Dat doel wordt nagestreefd door de armoede te bestrijden en de democratie en de rechtsstaat te versterken.

Prioriteiten

De Belgische hulp is toegespitst op een aantal landen, sectoren en thema's. De partnerlanden worden gekozen omdat ze bij de armste landen in de wereld horen of omdat België er een jarenlange ervaring heeft op het vlak van ontwikkelingssamenwerking.

Partnerlanden

Algerije, Benin, Bolivia, Burundi, DR Congo, Ecuador, Mali, Marokko, Mozambique, Niger, Palestijnse gebieden, Peru, Rwanda, Senegal, Tanzania, Uganda, Vietnam, Zuid-Afrika.

De Belgische wet van 1999 op de internationale samenwerking legt de volgende sectoren en thema’s vast:

• basisgezondheidszorg, onderwijs en opleiding, landbouw en voedselzekerheid, basisinfrastructuur, goed bestuur.
• gelijke rechten voor mannen en vrouwen, zorg voor het milieu, sociale economie, de strijd tegen aids, kinderrechten.

Millenniumdoelstellingen

Aan het begin van het nieuwe millennium (2000) heeft de internationale gemeenschap beslist om de strijd aan te binden tegen de armoede. In de Millenniumverklaring hebben de 191 lidstaten van de Verenigde Naties zich ertoe verbonden tegen het jaar 2015 acht doelstellingen te realiseren: de Millenniumdoelstellingen. >>

Verklaring van Parijs

In maart 2005 ondertekenen meer dan 100 vertegenwoordigers van donorlanden (waaronder België), internationale organisaties en ontwikkelingslanden de Verklaring van Parijs. Daarin is vastgelegd hoe de westerse ontwikkelingshulp efficiënter kan worden georganiseerd om de impact ervan te vergroten.

Accra Agenda for Action

In september 2008 wordt in de Ghanese hoofdstad Accra een follow-upvergadering gehouden. Vertegenwoordigers van donor- en ontwikkelingslanden, van internationale organisaties en NGOs evalueren er de vooruitgang die sinds Parijs is geboekt. Ze nemen maatregelen om de toepassing van de Verklaring van Parijs nog te versnellen.