Duurzame toegang tot water voor de landbouw

In Senegal haalt meer dan 70% van de bevolking zijn inkomen uit landbouwactiviteiten. Telers van fruit, groenten of graan, vissers en veehouders hangen voor hun inkomen sterk af van het klimaat. Nu er almaar minder regen valt, leidt de droogte in sommige streken tot ernstige problemen. Door watergebrek is het moeilijk om de velden te irrigeren, het vee te drinken te geven, vis te vangen, enz. Daarenboven gebruiken de landbouwers nog vaak onaangepaste technieken. Ze springen bijvoorbeeld te kwistig om met kunstmest waardoor de bodem verarmt. Dat alles heeft een grote impact op de landbouwproductie en op het dagelijks leven van de bevolking.

Toegang tot water is essentieel om de landbouwproductie te verhogen

Als antwoord op deze uitdagingen voert het ministerie van landbouw en plattelandsontwikkeling - in partnership met BTC - sinds juni 2011 een project uit om de landbouwproductie te verbeteren via duurzame toegang tot water in de regio's Diourbel, Fatick, Kafrine, Kaolack en Thiès.

Hierbij spelen de gemeenten, de producentenorganisaties, de gedecentraliseerde overheidsdiensten en de civiele maatschappij een belangrijke rol. Het is namelijk hun taak om samen met de bevolking de waternoden in kaart te brengen voor de akkers, het vee, de visvangst in zoet water, enz. Zij kennen de problemen door en door, hebben de technische ervaring in huis, kennen het terrein en de betrokken actoren om een en ander in goede banen te leiden.

Deze woordvoerders van de bevolking dienen een verzoek in dat wordt onderzocht door een comité van technici. Zij bekijken of de gevraagde werken relevant én haalbaar zijn. Als het verzoek aanvaard wordt, financiert het project de bouw van de nodige infrastructuur. Concreet gaat het dan om de bouw van spaarbekkens en het herstel van bestaande boorputten om de akkers te bevloeien, het vee te drinken te geven of het niveau van waterpunten te verhogen om de visvangst mogelijk te maken. Verder gaat het om de bouw van dijken die het zout tegenhouden zodat het zout water het irrigatiewater voor de akkers niet kan bezoedelen. Er werd gekozen voor systematisch overleg omdat de bevolking op die manier meer betrokken is bij de aanpak en omdat er zo beter wordt ingespeeld op de concrete noden.

Verwachte resultaten

De infrastructuur biedt de landbouwers een betere toegang tot water. Er worden grotere hoeveelheden en meer verscheiden voedingswaren (groente, melk, vis, enz.) geproduceerd waardoor de gezinnen meer afwisseling op hun bord krijgen. Dat komt hun gezondheid ten goede. Men kan overschotten van de oogst verkopen en met deze extra inkomsten in andere behoeften voorzien, zoals de kinderen naar school laten gaan.

Om een eind te stellen aan de slechte landbouwpraktijken worden workshops georganiseerd om de lokale partners en de plattelandsbevolking te sensibiliseren. Dat versterkt de duurzaamheid van de geboekte vooruitgang.

Een stabiele landbouwproductie is een cruciaal element om iedereen een eerlijk inkomen te bezorgen. Uiteindelijk draagt dat allemaal bij tot de verwezenlijking van millenniumdoelstelling 1: de extreme armoede en honger uitroeien.